călcăn’
Aparéncia
Meglenoromanés
Etimologia
Del latin calcaneum. A comparar amb lo romanés călcâi.
Prononciacion
/kəlˈkənʲ/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| călcăn’ | călcăn’ă |
| [kəlˈkənʲ] | [kəlˈkənʲə] |
călcăn’ neutre
- Talon del pè.
Variantas dialectalas
Referéncias
- Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.