calmant
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De calmar.
Prononciacion
/kalˈmant/, Provençau /kalˈmãⁿ/
Sillabas
cal|mant
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | calmant | calmants |
| [kalˈmant] | [kalˈmants] | |
| Femenin | calmanta | calmantas |
| [kalˈmanto̞] | [kalˈmanto̞s] | |
calmant
Sinonims
Traduccions
|
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| calmant | calmants |
| [kalˈmant] | [kalˈmants] |
calmant masculin
- Medecina destinada a calmar.
Sinonims
Traduccions
|
|
Forma de vèrb
calmant
- Participi present de calmar.
Anglés
Etimologia
- De calm.
Prononciacion
Sillabas
cal|mant
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| calmant | calmants |
calmant
Catalan
Etimologia
- De calmar.
Prononciacion
- Oriental: central /kəɫˈman/, balear /cəɫˈmant/, /kəɫˈman/
- Occidental: nord-occidental /kaɫˈman/, valencian /kaɫˈmant/, /kaɫˈman/
Sillabas
cal|mant
Adjectiu
calmant masculin o femenin (plural: calmants)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| calmant | calmants |
calmant masculin
Forma de vèrb
calmant
- Participi present de calmar.
Francés
Etimologia
- De calmer.
Prononciacion
/kalmɑ̃/
Sillabas
cal|mant
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | calmant | calmants |
| [kalmɑ̃] | [kalmɑ̃] | |
| Femenin | calmante | calmantes |
| [kalmɑ̃t] | [kalmɑ̃t] | |
calmant
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| calmant | calmants |
calmant masculin
Forma de vèrb
calmant
- Participi present de calmer.