camino

Veire tanben : caminó, caminò

Espanhòl

Etimologia

Del latin medieval camminus, eissit del gallés *cammano-, d'un ancian *cangsmano-, derivat del vèrb *cing- «anar, marchar» ^[1].

Prononciacion

/kaˈmino/, /kaˈmino/

escotar « camino »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
camino	caminos
[kaˈmino]	[kaˈminos]

camino masculin

1. Camin.

Derivats

• caminante
• caminar

Referéncias

• ^[1] Xavier Delamarre, 2003, Dictionnaire de la langue gauloise, Éditions Errance.

Italian

Etimologia

Del latin caminu(m), dal gr. káminos ‘'forn, fornèl.

Prononciacion

/kaˈmino/, /kaˈmino/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
camino	camini
[kaˈmino]	[kaˈmini]

camino masculin

Traduccions

1. Fogal.
2. Chaminèia.

Referéncias

• Sapere.it : https://www.sapere.it/sapere/dizionari/dizionari/Italiano/C/CA/camino.html