cap

Occitan

Etimologia

Del latin caput.

Prononciacion

/kap/, /kap/

França (Bearn) : escotar « cap »

Sillabas

cap (1)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cap	caps
[kap]	[kaps]

Vista de costat d'un cap

cap masculin

1. Part superiora del còs que conten los organs dels senses e los centres nervoses.
   • Aviá lo cap a la fenèstra.
   • Prompte lo cavalièr dobriguèt lo sac. Lo cap primièr, l'enfant polit i tombèt dedins. (Joan Bodon, "l'Enfant polit" dins Contes del Drac.)
2. Lo cap considerat coma lo sèti de la ment, de l’èime, del biais.
3. Part per la quala quicòm comença.
   • Lo cap de l’an
4. Tròç de tèrra que forma una poncha cap a la mar.
   • Lo Cap de Creus
5. Proa de naviri.

cap masculin, (femenin: capa)

1. Persona que comanda las autras o que ten las responsabilitats.
   • Cap de govèrn.
   • Cap d'ostal.

Sinonims

anatomia

• cabeça
• tèsta

Derivats

• capada
• capar
• caparrut
• capdavantièr
• capejar
• capluòc

Locucions derivadas

• cap blanc
• cap d'aiga
• cap d'an
• cap d'ase
• cap d'aucèl
• cap d'autar

Traduccions

albanés: alemand: Kopf (de) masculin [1] i [2], Haupt neutre [1], Führer masculin, Anführer masculin, Chef masculin, Oberhaupt masculin [2]femenin anglés: head (en) asturian: cabeza (ast), tiesta (ast) catalan: cap (ca) chèc: halva (cs) danés: hoved (da) ebrèu: ראש (he) masculin espanhòl: cabeza (es) femenin esperanto: kapo (eo) francés: tête (fr) femenin [1]; chef (fr) [2]

italian: testa (it) femenin, capo (it) masculin lituanian: galva (lt) maltés: ras (mt) neerlandés: hoofd (nl) neutre ongrés: fej (hu) polonés: głowa (pl) portugués: cabeça (pt) rus: голова (ru) sicilian: testa (scn) femenin, capu (scn) masculin suedés: huvud (sv) turc: baş (tr) ucraïnian: голова (uk) valon: tiesse (wa) femenin

Adjectiu

cap

1. degun, ges.

   ne'n vesi pas cap.

Traduccions

alemand: kein (de) anglés: any (en) catalan: cap (ca)

francés: aucun (fr) ebrèu: כלשהו (he)

Preposicion

cap

1. En direccion de

   Es tornat cap a l'ostal.

Traduccions

anglés: towards (en), to (en) catalan: cap (ca) francés: vers (fr) ebrèu: אל (he), ל (he)

italian: verso (it) rus: к (ru), в (ru) sicilian: versu (scn)

Locucion adverbiala

cap

1. Punt ont s'acaba (o comença) una causa.

   Al cap d'un mès.

Locucions derivadas

• cap e tot (Absoludament)

Traduccions

anglés: comença: beginning (en); acaba: end (en), ending (en) catalan: cap (ca) ebrèu: comença: ראש (he) masculin, ראשית (he) femenin, התחלה (he) femenin, תחילה (he) femenin; acaba: סוף (he) masculin, סיום (he) masculin, שלהי (he) masculin (plurale tantum), lit. rus: comença: начало (ru); acaba: конец (ru)

Meglenoromanés

Etimologia

Del latin caput. Parent del aromanés capu e del romanés cap.

Prononciacion

/kap/, /kap/

Nom comun

cap neutre

1. Cap.

Referéncias

• Petar Atanasov, 1990, Le mégléno-roumain de nos jours, Balkan-Archiv, Neue Folge, Beiheft Band 7, Amborg, Helmut Buske Verlag.

Romanés

Etimologia

Del latin caput. Parent del aromanés capu e del meglenoromanés cap.

Prononciacion

/kap/, /kap/

escotar « cap »

Romania (Craiova) : escotar « cap »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cap	capete
[kap]	[ˈkapete]

cap neutre

1. Cap.
2. Persona que comanda las autras o que ten las responsabilitats.
3. Cap, extremitat.