caparrut
Occitan
Etimologia
De cap amb lo sufix -arrut.
Prononciacion
/kapaˈryt/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | caparrut | caparruts |
| [kapaˈryt] | [kapaˈryts] | |
| Femenin | caparruda | caparrudas |
| [kapaˈryðo] | [kapaˈryðos] | |
caparrut masculin (lengadocian)
- Obstinat dins sas opinions.
- Se d'unes cavalièrs, s'estimèron mai prudent de daissar la sèla per aqueles camins esquius, Jaufre, mai caparrut que jamai, repliquèt que ni Dieu, ni Diable lo podrián descavalgar. E per dire de plan far véser qual èra lo mèstre, prenguèt lo cap de la tropelada. «Lo Balestrièr de Miramont», (Robèrt Martí), 2006