carraunha

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *carōnĕa, derivat de caro « carn ».

Prononciacion

/kaˈrawɲo/, /kaˈrawɲo/

Sillabas

car | rau | nha (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
carraunha	carraunhas
[kaˈrawɲo]	[kaˈrawɲos]

carraunha femenin

1. Còs d'un animal mòrt abandonat que comença de se poirir.
2. (Fig.) (Pejoratiu) Femna gorrina o marrida.
3. (Depreciatiu) Ipocrit, canhós, peresós.

Derivats

• carraunhaire
• escarraunhar

Variantas dialectalas

• carraunhada
• carònha
• caronha (lengadocian), (gascon)
• carronha (gascon)
• charonha (lemosin), (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Aas (de) neutre anglés: carrion (en) catalan: carronya (ca) femenin espanhòl: carroña (es) femenin

francés: charogne (fr) femenin italian: carogna (it) femenin neerlandés: aas (nl) sicilian:carogna (scn) femenin