cinica

Occitan

Etimologia

Del latin cynicus, del grèc ancian κυνικός, kynikós, de κύων can.

Prononciacion

lengadocian, gascon /si'niko̞/, /si'niko̞/, provençau /si'nikə/, /si'nikə/

Sillabas

ci|ni|ca

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cinica	cinicas
[si'niko̞]	[si'niko̞s]

cinica femenin, (equivalent femenin: cinic)

1. Filosòfa de l'escòla cinica
2. (Péjoratiu) Persona mòstrant lo cinisme.

Traduccions

alemand: Zynikerin) (de) anglés: cynic (en) basc: catalan: cínica (ca)

espanhòl: cínica (es) francés: cynique (fr) italian: cinica (it) portugués: cínica (pt)

Forma d'adjectiu

cinica

1. Femenin singular de cinic

Italian

Etimologia

Del latin cynicus, del grèc ancian κυνικός, kynikós, de κύων can.

Prononciacion

/ˈt͡ʃinika/, /ˈt͡ʃinika/

Sillabas

ci|ni|ca

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cinica	ciniche
[ˈt͡ʃinika]	[ˈt͡ʃinike]

cinica femenin, (equivalent femenin: cinico)

1. cinica ^(oc)

Forma d'adjectiu

cinica

1. Femenin singular de cinico