coabitacion

Occitan

Etimologia

De coabitar

Prononciacion

/kuaβita'sju/, /kuaβita'sju/

Sillabas

co|a|bi|ta|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
coabitacion	coabitacions
[kuaβita'sju]	[kuaβita'sjus]

coabitacion femenin

1. Accion d’coabitar.
   1. Vida comuna, convivéncia
2. (drech) Vida comuna d'un coble vivent dins lo regim del maridatge o de maridat.
3. (politica) Accion comuna entre de partits politics opausats per realizar lo govèrn.

Sinonims

• convivéncia

Traduccions

alemand: Zusammenleben (de) anglés: cohabitation (en) catalan: cohabitación (ca) espanhòl: cohabitació (es)

francés: cohabitation (fr) italian: coabitazione (it) basc: bizikidetza (eu) portugués: coabitação (pt)