coagular

Occitan

Etimologia

Del latin coagulare.

Prononciacion

/kuaɣyˈla/, /kuaɣyˈla/

França (Bearn) : escotar « coagular »

Sillabas

co | a | gu | lar (4)

Vèrb

coagular

1. Menar un liquid a prene de la consisténcia.

Sinonims

• calhar

Derivats

• coagulable
• coagulacion

Traduccions

alemand: gerinnen (de), ausflocken (de) anglés: to coagulate (en) catalan: coagular (ca)

espanhòl: coagular (es) francés: coaguler (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	coagular
Gerondiu	coagulant
Participi passat
	singular			plural
masculin	coagulat			coagulats
femenin	coagulada			coaguladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	coaguli coagule	coagulas	coagula	coagulam	coagulatz	coagulan
Imperfach	coagulavi	coagulavas	coagulava	coagulàvem	coagulàvetz	coagulavan
Preterit	coagulèri	coagulères	coagulèt	coagulèrem	coagulèretz	coagulèron
Futur	coagularai	coagularàs	coagularà	coagularem	coagularetz	coagularàn
Condicional	coagulariái	coagulariás	coagulariá	coagulariam	coagulariatz	coagularián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	coagule	coagules	coagule	coagulem	coaguletz	coagulen
Imperfach	coagulèssi	coagulèsses	coagulès coagulèsse	coagulèssem	coagulèssetz	coagulèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	coagula !	—	coagulem !	coagulatz !	—
Negatiu	—	coagules pas !	—	coagulem pas !	coaguletz pas !	—
Nòtas