cocò

Occitan

Etimologia

De l'espanhòl coco, nom de creacion expressiva d’un èsser fantastic, en referéncia al cap, de comparason amb la clòsca del fruch.

Prononciacion

/kuˈkɔ/, /kuˈkɔ/

Sillabas

co|cò

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cocò	cocòs
[kuˈkɔ]	[kuˈkɔs]

cocò masculin

De cocòs dins un cocotièr.

Objèctes realizats en fibra de cocò.

1. (Botanica) Notz de cocò, fruch del cocotièr.
2. Fibra lenhosa de la clòsca de la notz de cocò.

Variantas dialectalas

• cocòt (gascon)

Locucions derivadas

• notz de cocò
• òli de cocò

Traduccions

alemand: Kokosnuss (de) (fruch), Kokosfaser (de) (fibra) anglés: coconut (en) basc: catalan: coco (ca)

espanhòl: coco (es) francés: coco (fr) italian: cocco (it), noce di cocco (it), fibra di cocco (it) portugués: coco (pt)