colcar

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin colcare derivat de collocare.

Prononciacion

[kulˈka]

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « colcar »

Open book 01.svgVèrb

colcar

  1. Metre en posicion orizontala.
  2. Se jaire.

se colcar

  1. Anar al lièch.

Sinonims

Variantas dialectalas

Reviradas

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu colcar
Gerondiu colcant
Participi passat
singular plural
masculin colcat colcats
femenin colcada colcadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present colqui
colque[N 1]
colcas colca colcam colcatz colcan
Imperfach colcavi colcavas colcava colcàvem colcàvetz colcavan
Preterit colquèri colquères colquèt colquèrem colquèretz colquèron
Futur colcarai colcaràs colcarà colcarem colcaretz colcaràn
Condicional colcariái colcariás colcariá colcariam colcariatz colcarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present colque colques colque colquem colquetz colquen
Imperfach colquèssi colquèsses colquès
colquèsse
colquèssem colquèssetz colquèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu colca ! colquem ! colcatz !
Negatiu colques pas ! colquem pas ! colquetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)