conclure

Occitan

Etimologia

Del latin concludere.

Prononciacion

/kun'klyre/, /kun'klyre/

Vèrb

conclure

1. Arrestar, fixar definitivament.
2. Acabar, en parlant d’un discors, d’un raconte, etc
3. Tirar una consequéncia, inferir una causa d’una autra

Derivats

• conclusion

Traduccions

anglés: conclude (en) catalan: concloure (ca)

francés: conclure (fr) italian: concludere (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	conclure
Gerondiu	conclusent
Participi passat
	singular			plural
masculin	concluch conclut			concluches concluts
femenin	conclucha concluta			concluchas conclutas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conclusi	concluses	conclutz	conclusèm	conclusètz	concluson
Imperfach	conclusiái	conclusiás	conclusiá	conclusiam	conclusiatz	conclusián
Preterit	concluguèri	concluguères	concluguèt	concluguèrem	concluguèretz	concluguèron
Futur	conclurai	concluràs	conclurà	conclurem	concluretz	concluràn
Condicional	concluriái	concluriás	concluriá	concluriam	concluriatz	conclurián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	concluga	conclugas	concluga	conclugam	conclugatz	conclugan
Imperfach	concluguèssi	concluguèsses	concluguèsse	concluguèssem	concluguèssetz	concluguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	concluga !	—	conclugam !	conclugatz !	—
Negatiu	—	conclugas pas !	—	conclugam pas !	conclugatz pas !	—
Nòtas

Francés

Etimologia

Del latin concludere.

Prononciacion

/kɔ̃.klyʁ/, /kɔ̃.klyʁ/

Canadà (Shawinigan) : escotar « conclure » França (Somain) : escotar « conclure »

Vèrb

conclure

1. conclure.