confinha

Occitan

Etimologia

Del latin confinia (« limitas comunas a de tèrras », « proximitat, vesinatge »).

Prononciacion

/ku'finɲɔ/, /ku'finɲɔ/

con | fi | nha (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
confinha	confinhas
[ku'finɲɔ]	[ku'finɲɔs]

confinh

1. Part d'un territòri situada al limit d'un territòri vesin.

Variantas dialectalas

• confinh

Traduccions

anglés: catalan:

francés: confin (fr) italian:

Referéncias

• Inspirat de Diccionari de Cantalausa