contenciós

Occitan

Etimologia

Del latin contentiosus

Prononciacion

lengadocian, provençau /kuntenˈsjus/, /kuntenˈsjus/

provençau /kũⁿtẽⁿˈsjus/, /kũⁿtẽⁿˈsjus/

Sillabas

con|ten|ciós

Adjectiu

contenciós

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	contenciós	contencioses
	[kuntenˈsjus]	[kuntenˈsjuzes]
Femenin	contenciosa	contenciosas
	[kuntenˈsjuzo̞]	[kuntenˈsjuzo̞s]

1. Que fa l’objècte o que pòt far l’objècte d’un debat.
2. Qu'agrada disputar, contestar.
3. (drech administratiu) Qualifica la jurisdiccion cap ont los afars de contenciós son deferidas al tribunals administratius puslèu que d'èsser daissada a la decision de l'administracion publica, etc.

Sinonims

• litigiós

Derivats

• contenciosament

Parents

• contencion

Traduccions

alemand: strittig (de) anglés: litigious (en) basc: catalan: contenciós (ca)

espanhòl: contencioso (es) francés: contentieux (fr) italian: contenzioso (it) portugués: contencioso (pt)

Nom comun

contenciós masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
contenciós	contencioses
[kuntenˈsjus]	[kuntenˈsjuzes]

1. Afar litigiós.

Traduccions

alemand: strittig (de) anglés: litigious (en) basc: catalan: contenciós (ca)

espanhòl: contencioso (es) francés: contentieux (fr) italian: contenzioso (it) portugués: contencioso (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin contentiosus

Prononciacion

Balearic /kontən.siˈos/, /kontən.siˈos/

Central /kuntənsiˈos/, /kuntənsiˈos/

Valencian /kontensiˈos/, /kontensiˈos/

Sillabas

con|ten|ci|ós

Nom comun e adjectiu

contenciós masculin

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	contenciós	contenciosos
Femenin	contenciosa	contencioses

1. contenciós ^(oc)