contenença

Occitan

Etimologia

De contenent.

Prononciacion

/konteˈnenso̞/, /konteˈnenso̞/

Sillabas

con|te|nen|ça

Nom comun

contenença (lengadocian) , femenin

1. Mena de se téner, de se presentar davant una persona o d’autras personas.

Variantas dialectalas

• contienença / tiença (gascon)
• contenéncia (provençau)

Sinonims

• actitud
• manten
• tenguda

Traduccions

alemand: Haltung (de) basc: jabea (eu) basc: composure (en), countenance (en) catalan: actitud (ca)

espanhòl: actitud (es), semblante (es) francés: contenance (fr) italian: atteggiamento (it) portugués: atitude (pt), comportamento (pt)