corda

Veire tanben : còrda

Catalan

Etimologia

Del latin chorda « budèl », manlevat al grèc ancian χορδή (khordḗ) « còrda de budèl ».

Prononciacion

/ˈkɔrðə/, /ˈkɔrðə/ (oriental), /ˈkɔɾða/, /ˈkɔɾða/ (occidental)

Espanha (Manresa) : escotar « corda »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
corda	cordes
[ˈkɔrðə]	[ˈkɔrðəs]

corda femenin

1. Còrda.

Derivats

• cordar
• cordill
• descordar

Francoprovençal

Etimologia

Del latin cucurbita.

Prononciacion

/ˈkɔrda/, /ˈkɔrda/, /ˈkɔʁda/, /ˈkɔʁda/

Nom comun

corda femenin

1. Cogorda.

Variantas dialectalas

• gorda

Sinonims

• corla