crivèl

Occitan

Etimologia

Del bas latin criblus.

Prononciacion

/kɾiˈβɛl/, /kɾiˈβɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « crivèl »

Sillabas

cri | vèl

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
crivèl	crivèls
[kɾiˈβɛl]	[kɾiˈβɛl]

crivèl masculin

1. Instrument traucat a fin de crivelar lo gran.

Derivats

• crivelar

Variantas dialectalas

• curvèl
• cerne (gascon)
• crièth (gascon)
• querièth (gascon)
• sedaç (gascon)
• crivèu (provençal)
• cruveu (lemosin), (vivaroaupenc)
• criveu (vivaroaupenc)
• tamís (auvernhat)

Traduccions

alemand: Sieb (de) neutre anglés: sieve (en) catalan: garbell (ca) masculin, sedàs (ca) masculin, crivell (ca) masculin

francés: crible (fr) masculin naut sorab: křida (hsb) femenin