crivelar

Occitan

Etimologia

Del latin cribellare.

Prononciacion

/kɾiβeˈla/, /kɾiβeˈla/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « crivelar »

Sillabas

cri | ve | lar

Vèrb

crivelar

1. Desseparar las particulas de talhas desparièras d'una matèria polverulenta o granulosa amb un crivèl.

Variantas dialectalas

• crierar (gascon)
• cruvelar (lemosin)

Traduccions

alemand: durchsieben (de) anglés: to sieve (en) catalan: garbellar (ca), crivellar (ca)

francés: cribler (fr), tamiser (fr) naut sorab: přewěć (hsb) perfectiu (gran), přewěwać (hsb) imperfectiu (gran), přesać (hsb) perfectiu

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	crivelar
Gerondiu	crivelant
Participi passat
	singular			plural
masculin	crivelat			crivelats
femenin	crivelada			criveladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	crivèli crivèle	crivèlas	crivèla	crivelam	crivelatz	crivèlan
Imperfach	crivelavi	crivelavas	crivelava	crivelàvem	crivelàvetz	crivelavan
Preterit	crivelèri	crivelères	crivelèt	crivelèrem	crivelèretz	crivelèron
Futur	crivelarai	crivelaràs	crivelarà	crivelarem	crivelaretz	crivelaràn
Condicional	crivelariái	crivelariás	crivelariá	crivelariam	crivelariatz	crivelarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	crivèle	crivèles	crivèle	crivelem	criveletz	crivèlen
Imperfach	crivelèssi	crivelèsses	crivelès crivelèsse	crivelèssem	crivelèssetz	crivelèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	crivèla !	—	crivelem !	crivelatz !	—
Negatiu	—	crivèles pas !	—	crivelem pas !	criveletz pas !	—
Nòtas