damnat

Occitan

Etimologia

• De damnar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /dan'nat/, /dan'nat/

provençau /da'nat/, /da'nat/

Sillabas

dam|nat

Adjectiu

damnat

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	damnat	damnats
	[dan'nat]	[dan'nats]
Femenin	damnada	damnadas
	[dan'naðo̞]	[dan'naðo̞s]

1. (religion) Qu'es condemnat a las penas de l’infèrn, qu'es castigat a de penas d’infèrn.

Sinonims

• castigat
• condemnat

Traduccions

alemand: verdammt (de) anglés: damned (en) basc: catalan: damnat (ca)

espanhòl: condenado (es) francés: damné (fr) italian: dannato (it) portugués: danado (pt)

Nom comun

damnat masculin, (femenin: damnada)

Declinason
Singular	Plural
damnat	damnats
[dan'nat]	[dan'nats]

1. (religion) Aquel qu'endura la damnacion eternala.
2. (figurat) Aquel que patís dels mals pièger.

Traduccions

alemand: Verdammte (de) anglés: damned (en) basc: catalan: damnat (ca)

espanhòl: condenado (es) francés: damné (fr) italian: dannato (it) portugués: danado (pt)

Forma de vèrb

damnat

1. paticipi passat al masculin singular de damnar

Catalan

Etimologia

• De damnar.

Prononciacion

[?]

Sillabas

dam|nat

Adjectiu

damnat

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	damnat	damnats
Femenin	damnada	damnades

1. damnat ^(oc)

Nom comun

damnat masculin, (femenin: damnada)

Declinason
Singular	Plural
damnat	damnats

1. damnat ^(oc)

Forma de vèrb

damnat

1. paticipi passat al masculin singular de damnar