derogacion

Occitan

Etimologia

Del latin classic derogatio

Prononciacion

lengadocian, gascon /deɾuɣaˈsju/, /deɾuɣaˈsju/

provençau /deʀugaˈsjũⁿ/, /deʀugaˈsjũⁿ/

Sillabas

de|ro|ga|cion

Nom comun

derogacion femenin

Declinason
Singular	Plural
derogacion	derogacions
[deɾuɣaˈsju]	[deɾuɣaˈsjus]

1. Accion de derogar a una lei, a un quin que sià acte de l’autoritat publica, a un tractat, a un usatge, a de drech, etc., o resultat d'aquela accion.
2. (En particular) Supression o modificacion d’una lei pel parlament.

Parents

• derogar
• derogatòri

Sinonims

• excepcion
• autorizacion

Traduccions

Supression o modificacion d’una lei pel parlament
alemand: Derogation (de) anglés: repeal (en) basc: catalan: derogació (ca)	espanhòl: derogación (es) francés: dérogation (fr) italian: derogazione (it), deroga (it) portugués: derrogação (pt)