descoratjar

Occitan

Etimologia

De coratge amb lo prefix privatiu des-.

Prononciacion

/deskuɾaˈd͡ʒa/, /deskuɾaˈd͡ʒa/

Gascon bearnés : escotar « descoratjar »

Lengadocian : escotar « descoratjar »

Sillabas

des | co | rat | jar

Vèrb

descoratjar

1. Levar lo coratge

Derivats

• descoratjament

Traduccions

anglés: to discourage (en) catalan: descoratjar (ca)

francés: décourager (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	descoratjar
Gerondiu	descoratjant
Participi passat
	singular			plural
masculin	descoratjat			descoratjats
femenin	descoratjada			descoratjadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	descoratgi descoratge	descoratjas	descoratja	descoratjam	descoratjatz	descoratjan
Imperfach	descoratjavi	descoratjavas	descoratjava	descoratjàvem	descoratjàvetz	descoratjavan
Preterit	descoratgèri	descoratgères	descoratgèt	descoratgèrem	descoratgèretz	descoratgèron
Futur	descoratjarai	descoratjaràs	descoratjarà	descoratjarem	descoratjaretz	descoratjaràn
Condicional	descoratjariái	descoratjariás	descoratjariá	descoratjariam	descoratjariatz	descoratjarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	descoratge	descoratges	descoratge	descoratgem	descoratgetz	descoratgen
Imperfach	descoratgèssi	descoratgèsses	descoratgès descoratgèsse	descoratgèssem	descoratgèssetz	descoratgèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	descoratja !	—	descoratgem !	descoratjatz !	—
Negatiu	—	descoratges pas !	—	descoratgem pas !	descoratgetz pas !	—
Nòtas