deseréncia

Occitan

Etimologia

Amb lo prefix privatiu « des- » del substantiu latin heres (« eretièr »).

Prononciacion

lengadocian /dezeˈɾensjo̞/, /dezeˈɾensjo̞/

provençau /dezeˈʀẽⁿsjə/, /dezeˈʀẽⁿsjə/, /dezeˈʀẽⁿsi/, /dezeˈʀẽⁿsi/

Sillabas

des|e|rén|cia

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
deseréncia	deseréncias
[dezeˈɾensjo̞]	[dezeˈɾensjo̞s]

deseréncia femenin

1. (droit) Manca d’eretièrs naturals que fa qu'una succession cai a l’Estat.
2. (figurat) Extinccion de la continuïtat d’una organizacion.

Sinonims

• caducitat

Extinccion de la continuïtat d’una organizacion.

• descasença

Traduccions

alemand: Heimfall (de) anglés: escheat (en), disinheritance (en) basc: catalan: manca d’hereu (ca)

espanhòl: desheredación (es), desherencia (es) francés: deshérence (fr) italian: mancata rivendicazione (it), portugués: deserdação (pt)