desfortunat

Occitan

Etimologia

De desfortunar.

Prononciacion

lengadocian /desfuɾtyˈnat/, /desfuɾtyˈnat/

provençau /desfuʀtyˈna/, /desfuʀtyˈna/

Sillabas

des|for|tu|nat

Adjectiu

desfortunat

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	desfortunat	desfortunats
	[desfuɾtyˈnat]	[desfuɾtyˈnats]
Femenin	desfortunada	desfortunadas
	[desfuɾtyˈnaðo̞]	[desfuɾtyˈnaðo̞s]

1. Qu'es en manca de fortuna.

Derivats

• desfortunadament

Sinonims

• infortunat
• malastrós
• malaürós / malurós

Traduccions

alemand: unglücklich (de), unglückselig (de) anglés: ill-fated (en), unfortunate (en), unlucky (en) basc: catalan: infortunat (ca), desgraciat (ca)

espanhòl: infortunado (es), desgraciado (es) francés: infortuné (fr), malchanceux (fr) italian: sfortunato (it), disgraziato (it), sventurato (it) portugués: infortunado (pt), desventurado (pt), desditoso (pt)

Nom comun

desfortunat masculin, femenin: (desfortunada)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
desfortunat	desfortunats
[desfuɾtyˈnat]	[desfuɾtyˈnats]

1. Lo qu'es en manca de fortuna.

Forma de vèrb

desfortunat

1. Paricipi passat al masculin singular de desfortunar.