destrúcia

Occitan

Etimologia

Del latin destructi, nom. plur. de destructus, inf. perf. de destruo, «destruire»

Prononciacion

/desˈtɾysio̞/, /desˈtɾysio̞/, provençau /desˈtʀysio̞/, /desˈtʀysio̞/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
destruci	destrúcias
[desˈtɾysio̞]	[desˈtɾysio̞s]

destrúcia femenin, (equivalent masculin: destruci)

1. Persona que devasta, que la tendéncia es de copar tot

Sinonims

• destructritz
• destruseira
• devastadora / devastatritz

Parents

• destruccion

Traduccions

alemand: Zerstörerin (de) anglés: destroyer (en), shatterer (en) basc: catalan: destructora (ca)

espanhòl: destructora (es), cazadora (es) francés: desrructrice (fr) italian: distruttora (it) portugués: destruidora (pt)

Forma d'adjectiu

destrúcia

1. Femenin singular de destruci.