destruci

Veire tanben : destrusi

Occitan

Etimologia

Del latin destructi, nom. plur. de destructus, inf. perf. de destruo, «destruire»

Prononciacion

/desˈtɾysi/, /desˈtɾysi/, provençau /desˈtʀysi/, /desˈtʀysi/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « destruci »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	destruci	destrucis
	[desˈtɾysi]	[desˈtɾysis]
Femenin	destrúcia	destrúcias
	[desˈtɾysio̞]	[desˈtɾysio̞s]

destruci

1. Que destrutz.

Sinonims

• destructor
• destruseire
• devastador

Parents

• destruccion

Traduccions

alemand: destruktiv (de) anglés: destructive (en) basc: catalan: destructiu (ca)

espanhòl: destructivo (es) francés: desrructeur (fr) italian: distruttivo (it) portugués: destrutivo (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
destruci	destrucis
[desˈtɾysi]	[desˈtɾysis]

destruci masculin, (equivalent femenin: destrúcia)

1. Persona que devasta, que la tendéncia es de copar tot
2. (antomologia, vernacular) Gryllotalpa vulgaris

Sinonims

• destructor
• destruseire
• devastador

Gryllotalpa vulgaris

• arelha / arèra, arèsa / arèda
• sharra / eisharra
• talhaceba
• tòra
• trenca cebas

Parents

• destruccion