devinar

Occitan

Etimologia

Del latin dīvīnāre.

Prononciacion

/deβiˈna/, /deβiˈna/

França (Bearn) : escotar « devinar »

Sillabas

de | vi | nar

Vèrb

devinar

1. Preveire o descobrir una causa desconeguda o abans que se produga.

Sinonims

• endevinar

Parents

• devinacion
• devinarèl
• devinatòri
• endevina
• endevinacion
• endevinaire
• endevinador
• devinalha

Traduccions

alemand: raten (de) anglés: to guess (en) catalan: endevinar (ca) espanhòl: adivinar (es)

francés: deviner (fr) italian: indovinare (it) sicilian: addivinari (scn), addiminari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	devinar
Gerondiu	devinant
Participi passat
	singular			plural
masculin	devinat			devinats
femenin	devinada			devinadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	devini devine	devinas	devina	devinam	devinatz	devinan
Imperfach	devinavi	devinavas	devinava	devinàvem	devinàvetz	devinavan
Preterit	devinèri	devinères	devinèt	devinèrem	devinèretz	devinèron
Futur	devinarai	devinaràs	devinarà	devinarem	devinaretz	devinaràn
Condicional	devinariái	devinariás	devinariá	devinariam	devinariatz	devinarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	devine	devines	devine	devinem	devinetz	devinen
Imperfach	devinèssi	devinèsses	devinès devinèsse	devinèssem	devinèssetz	devinèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	devina !	—	devinem !	devinatz !	—
Negatiu	—	devines pas !	—	devinem pas !	devinetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	devinar
Gerondiu	devinant
Participi passat
	singular			plural
masculin	devinat			devinats
femenin	devinada			devinadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	devini	devinas	devina	devinam	devinatz	devinan
Imperfach	devinavi	devinavas	devinava	devinàvam	devinàvatz	devinavan
Preterit	devinèi	devinès	devinè	devinèm	devinètz	devinèn
Futur	devinarèi	devinaràs	devinarà	devinaram	devinaratz	devinaràn
Condicional	devinarí	devinarés	devinaré	devinarem	devinaretz	devinarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	devini	devines	devine	devinem	devinetz	devinen
Imperfach	devinèssi	devinèsses	devinèsse	devinèssem	devinèssetz	devinèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	devina !	—	devinem !	devinatz !	—
Negatiu	—	ne devines pas !	—	ne devinem pas !	ne devinetz pas !	—