disjonccion

Occitan

Etimologia

De jonccion amb lo prefix privatiu «dis-»

Prononciacion

lengadocian /disd͡ʒunkˈsju/, /disd͡ʒunkˈsju/, /disd͡ʒunsˈsju/, /disd͡ʒunsˈsju/

gascon /disʒunkˈsju/, /disʒunkˈsju/

provençau /disd͡ʒũⁿkˈsjũⁿ/, /disd͡ʒũⁿkˈsjũⁿ/, /disd͡ʒũⁿˈsjũⁿ/, /disd͡ʒũⁿˈsjũⁿ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
disjonccion	disjonccions
[disd͡ʒunkˈsju]	[disd͡ʒunkˈsjus]

disjonccion femenin

1. Accion o resultat de separar o desunir unas partidas de las autres.
2. Separacion de doas o mai unitats de la lenga que normalament apareisson unidas.
3. Caractèr dels jutjaments disjonctius.

Variantas dialectalas

• desjuntada (lengadocian)

Derivats

• disjonctor

Traduccions

alemand: Disjunktion (de) anglés: disjunction (en) basc: catalan: disjunció (ca)

espanhòl: disyunción (es) francés: disjonction (fr) italian: disgiunzione (it) portugués: disjunção (pt)