jonccion

Occitan

Etimologia

Del latin junctio.

Prononciacion

/d͡ʒunˈt͡sju/, /d͡ʒunˈt͡sju/, provençau /ʒunˈt͡sju/, /ʒunˈt͡sju/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
jonccion	jonccions
[d͡ʒunˈt͡sju]	[d͡ʒunˈt͡sjus]

junccion femenin

Jonccion de tudèla de teralha a Knossos. (sens 2)

1. Accion de jónher o fach d’èsser jonch, reünit o ligat.
2. Lòc, interfàcia d'encontre, de ligam, ajustador.

Variantas dialectalas

• joncion

Sinonims

• junta / juntada

Traduccions

alemand: Kreuzung (de) anglés: junction (en), joinder (en) (juridic) basc: bilgune (eu) catalan: junta (ca)

espanhòl: juntura (es) francés: jonction (fr) italian: giunzione (it) portugués: junção (pt)