duèl

Occitan

Etimologia

Del latin mediéval duellum (« combat d’òme a òme »),

Prononciacion

/ˈdɥɛl/, /ˈdɥɛl/ França (Bearn) : escotar « duèl »

Sillabas

duèl

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
duèl	duèls
[ˈdɥɛl]	[ˈdɥɛls]

duèl masculin

1. Combat singular entre doas personas, qu’une se dich ofensada per l’autra e exigís una reparacion.
2. (figurat) Afrontament entre doas entitats.

Derivats

• duelista

Traduccions

alemand: Duell (de) anglés: duel (en) basc: duelu (eu) catalan: duel (ca)

espanhòl: duelo (es) francés: duel (fr) italian: duello (it) portugués: duelo (pt)