embarrassar

Occitan

Etimologia

Del espanhòl embarazar, de baraço, de l’arabi مَرَسَة « còrda ».

Prononciacion

/embaraˈsa/, /embaraˈsa/, provençau /ẽⁿbaʀaˈsa/, /ẽⁿbaʀaˈsa/

Sillabas

em|bar|ras|sar

Vèrb

embarrassar

1. Barrar, destorbar per un obstacle.
   • L'arquitectura francesa a desvolopat los plans de las glèisas d'una faiçon gaireben illimitada, gràcias a las vòltas d'ogivas e als arcbotants que permeton de reportar totas las butadas en un nombre pichon de punts e de cobrir de pèira las naus mai largas e las susfàcias corbas o irregularas, tan coma las travadas rectangularas, sens èsser obligat d’embarrassar amb de supòrts pesucs l'interior dels edificis. L'arquitectura, (Miquèu Gonin), 2011
2. Privar qualqu’un, quicòm de la libertat de movement.
   • Ai pas mai aqueste fial a la pata qui m’embarrassava pro dins mos desplaçaments e me causava d'atròças dolors del tipe de renièra, e mai aja pas de vertèbras, per l'asimetria que donava a mon vòl. Los fadinèls (Joan Escafit), 2000
3. (figurat) Far patir ; trebolar.
   • A ! fraire Simon, me diguèt el ... Fraire Simon, la part melhora t'es donada. Sabi que t’embarrassarai pas un brieu ... La quimèra (Joan Bodon), 1974
4. Fecondar una femna o una femèla.
   • A setze ans, la Felicia èra embarrassada d'un òme desconegut. L'estilò negre, (Bernat Bergé), 2001

Sinonims

Barrar

• emblestar
• emborginar
• empachar
• empachegar
• empaitar
• empedegar
• empedir
• empetegar
• entravar
• entrepachar
• far obstacle
• impedir
• travar

Fecondar

• encénher
• emprenhar
• engrossar

Derivats

• embarràs
• embarrassada
• embarrassaire
• embarrassant
• embarrassièr
• embarrassiu

Traduccions

alemand: behindern (de), schwanger werden (de) (4) anglés: embarrass (en), become pregnant (en) (4) basc: catalan: embarassar (ca)

espanhòl: embarazar (es) francés: embarrasser (fr), tomber enceinte (fr) (4) italian: imbarazzare (it), incingere (it) (4) portugués: embaraçar (pt), engravidar (it) (4)