enonciat

Occitan

Etimologia

De enonciar

Prononciacion

lengadocian, gascon /enunˈsjat/, /enunˈsjat/, provençau /enũⁿˈsja/, /enũⁿˈsja/

Sillabas

e|non|ciat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
enonciat	enonciats
[enunˈsjat]	[enunˈsjats]

enonciat masculin

1. Çò qu’òm enoncia.
2. (educacion) Question escricha d’un exercici escolar o d’un examèn escolar.
   • L’enonciat del problèma.
3. (linguistica) Un mot o una sequéncia des mots, sovent una frasa, per un sol locutor, coma unitat d’enonciacion dependenta del contèxte.

Traduccions

alemand: Äußerung (de) anglés: utterance (en) basc: catalan: enunciat (ca)

espanhòl: enunciado (es) francés: énoncé (fr) italian: enunciato (it) portugués: enunciado (pt)

Forma de vèrb

enonciat

1. Participi passat de enonciar.