escarpar

Occitan

Etimologia

(nom 1) De l’italian scarpa « cauçadura », lo « pè » de la muralha.

Prononciacion

/eskaɾˈpa/, /eskaɾˈpa/, provençau /eskaʀˈpa/, /eskaʀˈpa/

Sillabas

es|car|par

Vèrb 1

escarpar

1. Talhar drech de naut al bas, en parlant d’una ròca, d’una montanha, d’un toral, etc

Vèrb 2

escarpar

1. Desgrunar lo rasim.

Espanhòl

Etimologia

(nom 1) De l’italian scarpa « cauçadura », lo « pè » de la muralha

(nom 2) De escalpèl

Prononciacion

/esˈkarpaɾ/, /esˈkarpaɾ/

Sillabas

es|car|pa

Vèrb

escarpar

1. escarpar ^(oc)
2. escalprar ^(oc)

Portugués

Etimologia

De l’italian scarpa « cauçadura », lo « pè » de la muralha

Prononciacion

/iʃkaɾˈpaɾ/, /iʃkaɾˈpaɾ/, Brasil /iʃkahˈpaɾ/, /iʃkahˈpaɾ/, /iskaɾˈpa/, /iskaɾˈpa/

Sillabas

es|car|par

Vèrb

escarpar

1. escarpar ^(oc)