escudèla

Escudèla de bronze estrusca o romana

Occitan

Etimologia

Del latin scutella « escudèla ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /eskyˈðɛlo̞/, /eskyˈðɛlo̞/

provençau /eskyˈdɛlə/, /eskyˈdɛlə/

Nom comun

escudèla femenin

Declinason
Singular	Plural
escudèla	escudèlas
[eskyˈðɛlo̞]	[eskyˈðɛlo̞s]

1. Recipient clòt dins lo qual cadun pren o recep la sopa o lo manjar.

Derivats

• escudelada
• escudelaire
• escudelar
• escudelièr

Sinonims

• assieta / assièta
• sieta / sièta

Traduccions

alemand : Schüssel (de), Schale (de) anglés : bowl (en) basc : catalan : escudella (ca)

espanhòl : cuenco (es) francés : écuelle (fr) italian : ciotola (it) / scodella (it) portugués : tigela (pt)

Forma de vèrb

escudèla

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de escudelar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de escudelar