espitalièr

Occitan

Etimologia

De espital

Prononciacion

/espitaˈljɛ/, /espitaˈljɛ/

Sillabas

es|pi|ta|lièr

Adjectiu

espitalièr

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	espitalièr	espitalièrs
	[espitaˈljɛ]	[espitaˈljɛs]
Femenin	espitalièra	espitalièras
	[espitaˈljɛɾo̞]	[espitaˈljɛɾo̞s]

1. Relatiu als espitals.
2. (religion) Qualificava los òrdres e los religioses que son ligats e qu'administravan los espitals.
3. (istòria) Qualifiacava los òrdres monastics instituits per administrar los espitals destinéat als pelegrins cap a la Tèrra santa.
4. Que practica l’espitalitat, aculhent.
5. Qualifica los luòcs ont se pratica volontièrs l’espitalitat.
6. Que dona l’espitalitat e sos avantatges.

Variantas

• ospitalièr (literari)

Traduccions

alemand: gastfreundlich (de) anglés: hospitable (en), hospital (en) basc: abegitsu (eu) catalan: hospitalari (ca)

espanhòl: hospitalario (es) francés: hospitalier (fr) italian: ospedaliero (it) portugués: hospitaleiro (pt)

Nom comun

espitalièr masculin, (equivalent femenin: espitalièra)

Declinason
Singular	Plural
espitalièr	espitalièrs
[espitaˈljɛ]	[espitaˈljɛs]

1. (religiós) Religiós de l’òrdre de Sant-Joan de Jerusalèm.
2. (òrdre dels maçons) Oficièr que, dins una lòtja, es encargat de la benfasença.

Variantas

• ospitalièr (literari)