espotir

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/espuˈti/, /espuˈti/

Bearn : escotar « espotir »

Sillabas

es | po | tir

Vèrb

espotir

1. Esclafar o rompre quicòm per una pression fòrta.

Sinonims

• escrachar
• espoutir
• trussar

Traduccions

anglés: crush (en) catalan: esclafar (ca) espanhòl: aplastar (es)

francés: aplatir (fr), écraser (fr) italian: schiacciare (it) sicilian: scacciari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	espotir
Gerondiu	espotissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	espotit			espotits
femenin	espotida			espotidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	espotissi	espotisses	espotís	espotissèm	espotissètz	espotisson
Imperfach	espotissiái	espotissiás	espotissiá	espotissiam	espotissiatz	espotissián
Preterit	espotiguèri	espotiguères	espotiguèt	espotiguèrem	espotiguèretz	espotiguèron
Futur	espotirai	espotiràs	espotirà	espotirem	espotiretz	espotiràn
Condicional	espotiriái	espotiriás	espotiriá	espotiriam	espotiriatz	espotirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	espotisca	espotiscas	espotisca	espotiscam	espotiscatz	espotiscan
Imperfach	espotiguèsse	espotiguèsses	espotiguèsse	espotiguèssem	espotiguèssetz	espotiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	espotís !	—	espotiscam !	espotissetz !	—
Negatiu	—	espotiscas pas !	—	espotiscam pas !	espotiscatz pas !	—