esclafar

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/esklaˈfa/, /esklaˈfa/

Sillabas

es | cla | far

Vèrb

esclafar

1. Espotir o rompre quicòm per una pression fòrta.

s'esclafar vb. pronom.

1. S'espotir.

Traduccions

anglés: to crush (en), to squash (en) catalan: esclafar (ca) espanhòl: aplastar (es)

francés: écraser (fr) italian: schiacciare (it) sicilian: scacciari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	esclafar
Gerondiu	esclafant
Participi passat
	singular			plural
masculin	esclafat			esclafats
femenin	esclafada			esclafadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	esclafi esclafe	esclafas	esclafa	esclafam	esclafatz	esclafan
Imperfach	esclafavi	esclafavas	esclafava	esclafàvem	esclafàvetz	esclafavan
Preterit	esclafèri	esclafères	esclafèt	esclafèrem	esclafèretz	esclafèron
Futur	esclafarai	esclafaràs	esclafarà	esclafarem	esclafaretz	esclafaràn
Condicional	esclafariái	esclafariás	esclafariá	esclafariam	esclafariatz	esclafarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	esclafe	esclafes	esclafe	esclafem	esclafetz	esclafen
Imperfach	esclafèssi	esclafèsses	esclafès esclafèsse	esclafèssem	esclafèssetz	esclafèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	esclafa !	—	esclafem !	esclafatz !	—
Negatiu	—	esclafes pas !	—	esclafem pas !	esclafetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/əskɫəˈfa/, /əskɫəˈfa/ (oriental), /eskɫaˈfa/, /eskɫaˈfa/ (nòrd-occidental), /eskɫaˈfaɾ/, /eskɫaˈfaɾ/ (valencian)

Espanha (Barcelona) : escotar « esclafar »

Vèrb

esclafar

1. Esclafar.

esclafar-se vb. pronom.

1. S'esclafar.