estacar

Occitan

Etimologia

D'estaca.

Prononciacion

/estaˈka/, /estaˈka/

França (Bearn) : escotar « estacar »

Vèrb

estacar

1. Ligar fisicament quicòm o qualqu'un.

s'estacar

1. Aver un ligam afectiu amb qualqu'un o quicòm.

Mots aparentats

• estaca

Derivats

• estacament

Variantas dialectalas

• estachar (lemosin), (auvernat), (vivaroalpenc)

Traduccions

catalan : estacar (ca) anglés : to fasten (en), to tie up (en), to attach (en) espanhòl : atar (es)

francés : attacher (en) italian : attaccare (en)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	estacar
Gerondiu	estacant
Participi passat
	singular			plural
masculin	estacat			estacats
femenin	estacada			estacadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estaqui estaque	estacas	estaca	estacam	estacatz	estacan
Imperfach	estacavi	estacavas	estacava	estacàvem	estacàvetz	estacavan
Preterit	estaquèri	estaquères	estaquèt	estaquèrem	estaquèretz	estaquèron
Futur	estacarai	estacaràs	estacarà	estacarem	estacaretz	estacaràn
Condicional	estacariái	estacariás	estacariá	estacariam	estacariatz	estacarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estaque	estaques	estaque	estaquem	estaquetz	estaquen
Imperfach	estaquèssi	estaquèsses	estaquès estaquèsse	estaquèssem	estaquèssetz	estaquèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	estaca !	—	estaquem !	estacatz !	—
Negatiu	—	estaques pas !	—	estaquem pas !	estaquetz pas !	—
Nòtas