estatuari

Occitan

Etimologia

Del latin statuarius, statuaria.

Prononciacion

lengadocian, gascon /estatyˈaɾi/, /estatyˈaɾi/

provençau /estatyˈaʀi/, /estatyˈaʀi/

Sillabas

es|ta|tu|ari

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	estatuari	estatuaris
	[estatyˈaʀi]	[estatyˈaʀis]
Femenin	estatuària	estatuàrias
	[estatyˈaʀjo̞]	[estatyˈaʀjo̞s]

estatuari

1. Relatiu o apertenent a las estatuas.
2. Que servís per far d'estatuas, destinat a far d'estatuas.

Parents

• estatua
• estatuaficar

Traduccions

alemand: statuarisch (de) anglés: statuesque (en), statuary (en) basc: catalan: estatuari (ca)

espanhòl: estatuario (es) francés: statuaire (fr) italian: statuario (it) portugués: estatuário (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estatuari	estatuaris
[estatyˈaʀi]	[estatyˈaʀis]

estatuari masculin, (femenin: estatuària)

1. Lo que fa d'estatuas.

Sinonims

• escultor

Traduccions

alemand: Bildhauer (de) anglés: sculptor (en) basc: catalan: estatuari (ca)

espanhòl: estatuario (es) francés: statuaire (fr) italian: statuario (it), scultoreo (it) portugués: estatuário (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin statuarius, statuaria.

Prononciacion

/əstətuˈaɾi/, /əstətuˈaɾi/

Sillabas

es|ta|tu|ari

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	estatuari	estatuaris
Femenin	estatuària	estatuàries

estatuari

1. estatuari ^(oc)

Nom comun

estatuari masculin, (femenin: estatuària)

1. Lo que fa d'estatuas.