estatua

Occitan

Etimologia

Del latin statua.

Prononciacion

lengadocian, gascon /esta'tyo̞/, /esta'tyo̞/, /esta'tɥo̞/, /esta'tɥo̞/

escotar « estatua »

provençau /esta'ty/, /esta'ty/, /esta'tɥə/, /esta'tɥə/

Sillabas

es|ta|tu|a

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estatua	estatuas
[esta'tyo̞]	[esta'tyo̞s]

estatua femenin

1. (art) Figura en pè, de relèu plen, representant una divinitat, un personatge uman, un animal, una allegoria, un imatge mental, ... , realizada amb de materials o de combinasons de diferents materials coma la fusta, la pèira, totas menas de metals o de materials sintetics.

Parents

• estatueta
• estatuari
• estatuaficar

Traduccions

alemand: Bildsäule (de), Standbild (de), Statue (de) anglés: statue (en), image (en) basc: estatua (eu) catalan: estàtua (ca)

espanhòl: estatua (es) francés: statue (fr) italian: statua (it) portugués: estátua (pt)

Forma de vèrb

estatua

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estatuar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estatuar

Espanhòl

Etimologia

Del latin statua.

Prononciacion

/esˈtatwa/, /esˈtatwa/

Colómbia (Cartagena) : escotar « estatua »

Sillabas

es|ta|tua

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estatua	estatuas
[esˈtatwa]	[esˈtatwas]

estatua femenin

1. estatua ^(oc)

Forma de vèrb

estatua

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de estatuar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de estatuar