estrange
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin extraneus.
Prononciacion
/esˈtɾand͡ʒe/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « estrange »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | estrange | estranges |
| [esˈtɾand͡ʒe] | [esˈtɾand͡ʒes] | |
| Femenin | estranja | estranjas |
| [esˈtɾand͡ʒo] | [esˈtɾand͡ʒos] | |
estrange (lengadocian) (vivaroaupenc)
- Qu'es pas abitual.
Variantas dialectalas
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : provençal | |
| Singular | Plural |
| estrange | estranges |
| [esˈtɾand͡ʒe] | [?] |
estrange (provençau)
- País estrangier.
- Anar a l'estrange.
- Tornar de l'estrange.