estranh

Occitan

Etimologia

Del latin extraneus.

Prononciacion

/esˈtɾan/, /esˈtɾan/

França (Bearn) : escotar « estranh » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « estranh »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	estranh	estranhs
	[esˈtɾan]	[esˈtɾans]
Femenin	estranha	estranhas
	[esˈtɾaɲo]	[esˈtɾaɲos]

estranh masculin

1. Qu'es pas abitual.
2. Qu'es pas de l'endrech, estrangièr.

Variantas dialectalas

• estrange

Antonims

• abitual

Traduccions

alemand: befremdend (de), ,seltsam (de), sonderbar (de) anglés: strange (en) catalan: estrany (ca) espanhòl: extraño (es)

francés: étrange (fr) italian: strano (it), strambo (it) portugués: estranho (pt) sicilian: strammu (scn), strammatu (scn), stranu (scn)