exagòn

Construccion d'un exagòn regular

Occitan

Etimologia

Del latin hexagonum, manlevat al grèc ancian ἑξάγωνον, mot compausat de ἑξά «sièis» e de γωνία « angle ».

Prononciacion

/edzaˈɣɔn/, /edzaˈɣɔn/

França (Bearn) : escotar « exagòn »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
exagòn	exagòns
[edzaˈɣɔn]	[edzaˈɣɔns]

exagòn masculin

1. Mat. Poligòn de sièis costats e de sièis angles.

Variantas dialectalas

• exagòne

Derivats

• Exagòn
• exagonal

Traduccions

alemand: Sechseck (de), Hexagon (de) anglés: hexagon (en) catalan: hexàgon (ca) masculin chèc: šestiúhelník (cs) espanhòl: hexágono (es) masculin esperanto: seslatero (eo) francés: hexagone (fr) masculin italian: esagono (it) masculin lituanian: šešiakampis (lt)

neerlandés: zeshoek (nl) ongrés: hatszög (hu) polonés: sześciokąt (pl) portugués: hexágono (pt) romanés: hexagon (ro) neutre rus: шестиугольник (ru), гексагон (ru) suedés: hexagon (sv) turc: altıgen (tr) ucraïnian: шестикутник (uk) masculin