existir

Occitan

Etimologia

Del latin exsistĕre.

Prononciacion

[edzis'ti]

França (Bearn) : escotar « existir »

Sillabas

ex | is | tir (3)

Vèrb

existir

1. Èsser real per qualqu'un o quicòm.

Parents

• existéncia
• existencial
• existencialisme
• existencialista

Traduccions

alemand: existieren (de) anglés: to exist (en) bulgar: съществувам (bg) catalan: existir (ca) chèc: existovat (cs) espanhòl: existir (es) esperanto: ekzisti (eo) francés: exister (fr) ido:

grèc: υπάρχω (el) italian: esistere (it) neerlandés: bestaan (nl) polonés: istnieć (pl) portugués: existir (pt) romanés: a exista (ro) rus: существовать (ru) sicilian: esìstiri (scn) turc: varoluş (tr) ucraïnian: існувати (uk)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	existir
Gerondiu	existissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	existit			existits
femenin	existida			existidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	existissi	existisses	existís	existissèm	existissètz	existisson
Imperfach	existissiái	existissiás	existissiá	existissiam	existissiatz	existissián
Preterit	existiguèri	existiguères	existiguèt	existiguèrem	existiguèretz	existiguèron
Futur	existirai	existiràs	existirà	existirem	existiretz	existiràn
Condicional	existiriái	existiriás	existiriá	existiriam	existiriatz	existirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	existisca	existiscas	existisca	existiscam	existiscatz	existiscan
Imperfach	existiguèsse	existiguèsses	existiguèsse	existiguèssem	existiguèssetz	existiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	existís !	—	existiscam !	existissetz !	—
Negatiu	—	existiscas pas !	—	existiscam pas !	existiscatz pas !	—