expeditiu

Occitan

Etimologia

Del latin expeditus « aisit, liure ».

Prononciacion

gascon, lengadocian /espeðiˈtiw/, /espeðiˈtiw/

provençau /espediˈtiw/, /espediˈtiw/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : gascon, lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	expeditiu	expeditius
	[espeðiˈtiw]	[espeðiˈtiws]
Femenin	expeditiva	expeditivas
	[espeðiˈtiβo̞]	[espeðiˈtiβo̞s]

espeditiu

1. Qu'expedís lèu los afars, la besonha qu'òm es encargat.

Traduccions

alemand: tüchtig (de) anglés: expeditious (en) basc: catalan: expeditiu (ca)

espanhòl: expeditivo (es) francés: expéditif (fr) italian: sbrigativo (it), spiccio (it) portugués: expeditivo (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin expeditus « aisit, liure ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « expeditiu »

Prononciacion

/əkspəðiˈtiw/, /əkspəðiˈtiw/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	expeditiu	expeditius
Femenin	expeditiva	expeditives

espeditiu

1. expeditiu ^(oc)