exutòri
Occitan
Etimologia
- Del latin exutus, de exuere (« despolhar, levar »).
Prononciacion
- lengadocian /et͡syˈtɔɾi/
- gascon /egzyˈtɔɾi/
- escotar « exutòri »
- provençau /egzyˈtɔʀi/
Sillabas
ex|u|tò|ri
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| exutòri | exutòris |
| [et͡syˈtɔɾi] | [et͡syˈtɔɾis] |
exutòri masculin
- (medecina) Ulcèra artificiala que servís de derivatiu per permetre l’efusion de liquids organics.
- (figurat) biais de se desbarrassar de quicòm.
Sinonims
fugurat
Traduccions
| Exutòri en medecina | |
|---|---|
|
| |
| (figurat) derivatiu | |
|---|---|
| |