fòrça

Veire tanben : força

Occitan

Etimologia

Del latin fortia.

Prononciacion

/ˈfɔɾso/, /ˈfɔɾso/

França (Bearn) : escotar « fòrça »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
fòrça	fòrças
[ˈfɔɾso]	[ˈfɔɾsos]

fòrça femenin

1. Poténcia de qualqu'un o de quicòm.

Traduccions

alemand: Kraft (de) femenin, Stärke (de) femenin anglés: strength (en) catalan: força (ca) femenin espanhòl: fuerza (es) femenin

francés: force (fr) femenin italian: forza (it) femenin portugués: força (pt) femenin sicilian: forza (scn) femenin

Advèrbi

fòrça

1. D'un gra elevat, en grand nombre.

Sinonims

• belcòp, beucòp, bialcòp (lemosin)
• bassetz (lemosin)
• assai (gardiòl)
• molt

Traduccions

anglés: very (en), much (en) catalan: molt (ca) espanhòl: muy (es), mucho (es) francés: très (fr), beaucoup (fr)

italian: molto (it) portugués: muito (pt) sicilian: tantu (scn)

Forma de vèrb

fòrça

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de forçar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatu afirmatiu de forçar.