facultar

Occitan

Etimologia

Del latin facultare

Prononciacion

/fakyl'ta/, /fakyl'ta/

Sillabas

fa|cul|tar

Vèrb

facultar (v.tr) (gascon) (lengadocian)

1. Far venir mai facil ; permetre de far ; favorir.

Sinonims

• facilitar
• favorir

Traduccions

alemand: erleichtern (de) anglés: to facilitate (en) (1), to expedite (en) (1), to ease (en) catalan: facultar (ca), facilitar (ca) espanhòl: facultar (es), facilitar (es)

francés: facilter (fr) italian: facilitare (it) basc: errazteko (eu) portugués: facultar (pt), facilitar (pt)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	facultar
Gerondiu	facultant
Participi passat
	singular			plural
masculin	facultat			facultats
femenin	facultada			facultadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	faculti	facultas	faculta	facultam	facultatz	facultan
Imperfach	facultavi	facultavas	facultava	facultàvam	facultàvatz	facultavan
Preterit	facultèi	facultès	facultè	facultèm	facultètz	facultèn
Futur	facultarèi	facultaràs	facultarà	facultaram	facultaratz	facultaràn
Condicional	facultarí	facultarés	facultaré	facultarem	facultaretz	facultarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	faculti	facultes	faculte	facultem	facultetz	faculten
Imperfach	facultèssi	facultèsses	facultèsse	facultèssem	facultèssetz	facultèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	faculta !	—	facultem !	facultatz !	—
Negatiu	—	ne facultes pas !	—	ne facultem pas !	ne facultetz pas !	—

Lengadocian

Infinitiu	facultar
Gerondiu	facultant
Participi passat
	singular			plural
masculin	facultat			facultats
femenin	facultada			facultadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	faculti faculte	facultas	faculta	facultam	facultatz	facultan
Imperfach	facultavi	facultavas	facultava	facultàvem	facultàvetz	facultavan
Preterit	facultèri	facultères	facultèt	facultèrem	facultèretz	facultèron
Futur	facultarai	facultaràs	facultarà	facultarem	facultaretz	facultaràn
Condicional	facultariái	facultariás	facultariá	facultariam	facultariatz	facultarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	faculte	facultes	faculte	facultem	facultetz	faculten
Imperfach	facultèssi	facultèsses	facultès facultèsse	facultèssem	facultèssetz	facultèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	faculta !	—	facultem !	facultatz !	—
Negatiu	—	facultes pas !	—	facultem pas !	facultetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin facultare

Prononciacion

[?]

Sillabas

fa|cul|tar

Vèrb

facultar

1. Donar la facultat per a far quicòm

Espanhòl

Etimologia

Del latin facultare

Prononciacion

[?]

Sillabas

fa|cul|tar

Vèrb

facultar

1. Donar l'autoritat, lo poder o lo derech a qualqu'un de far quicòm

Portugués

Etimologia

Del latin facultare

Prononciacion

[?]

Sillabas

fa|cul|tar

Vèrb

facultar

1. Atribuir la facultat, la possibilitat o la capacitat de;
2. Accion de permetre;
3. Acte de donar, d'ofrir.