fastigar

Occitan

Etimologia

Del latin fastidiare., repugnar.

Prononciacion

• /fasti'ɣa/, /fasti'ɣa/

Sillabas

fas|ti|gar

Vèrb

fastigar

1. Desgostar, provocar de nausèa.
2. (figurat) Causar d'aborriment, contrariar, embestiar.

Traduccions

alemand : eken (de) anglés : disgust (en) catalan : far fàstic (ca) fastiguejar (ca) espanhòl : hastiar (es)

francés : dégouter (fr) italian : affaticare (it) portugués : desgostar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	fastgar
Gerondiu	fastgant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fastgat			fastgats
femenin	fastgada			fastgadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fastgui fastgue	fastgas	fastga	fastgam	fastgatz	fastgan
Imperfach	fastgavi	fastgavas	fastgava	fastgàvem	fastgàvetz	fastgavan
Preterit	fastguèri	fastguères	fastguèt	fastguèrem	fastguèretz	fastguèron
Futur	fastgarai	fastgaràs	fastgarà	fastgarem	fastgaretz	fastgaràn
Condicional	fastgariái	fastgariás	fastgariá	fastgariam	fastgariatz	fastgarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fastgue	fastgues	fastgue	fastguem	fastguetz	fastguen
Imperfach	fastguèssi	fastguèsses	fastguès fastguèsse	fastguèssem	fastguèssetz	fastguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fastga !	—	fastguem !	fastgatz !	—
Negatiu	—	fastgues pas !	—	fastguem pas !	fastguetz pas !	—
Nòtas