contrariar

Occitan

Etimologia

De contrarietat.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuntɾaˈɾja/, /kuntɾaˈɾja/

provençau /kũⁿtʀaˈʀja/, /kũⁿtʀaˈʀja/

Bearn : escotar « contrariar »

Vèrb

contrariar

1. Empachar d’agir, de capitar.
2. (par extension) Laguiar, causar de despièch per d'accions o de paraulas.
3. (figurat) S’opausar a una o mai personas per sas accions o per sas paraulas.

Derivats

• contrariant

Sinonims

• agaçar
• laguiar
• destorbar
• irritar
• emmerdar (popular)
• encanissar
• encanhar
• despacientar
• far cagar (popular)

figurat

• copar carrals

Traduccions

alemand: behindern (de) (1), ärgern (de) (2), entgegenwirken (de) (3) anglés: counteract (en) (1), upset (de) (2), oppose (de) (3) basc: catalan: contrariar (ca)

espanhòl: contrariar (es) francés: contrarier (fr) italian: contrariare (it) portugués: contrariar (pt)

Catalan

Etimologia

De contrarietat.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « contrariar »

Prononciacion

Oriental: central /kuntɾəɾiˈa/, /kuntɾəɾiˈa/, balear /kontɾəɾiˈa/, /kontɾəɾiˈa/, /kuntɾəɾiˈa/, /kuntɾəɾiˈa/

Occidental: nord-occidental /kontɾaɾiˈa/, /kontɾaɾiˈa/, valencian /kontɾaɾiˈaɾ/, /kontɾaɾiˈaɾ/

Vèrb

contrariar

1. contrariar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

De contrariedad.

Prononciacion

/kontɾaˈɾjaɾ/, /kontɾaˈɾjaɾ/

Vèrb

contrariar

1. contrariar ^(oc)

Portugués

Etimologia

De contrariedade.

Prononciacion

Portugal /kõtɾɐˈɾjaɾ/, /kõtɾɐˈɾjaɾ/; Brasil /kõtɾaˈɾiaɾ/, /kõtɾaˈɾiaɾ/, /kõtɾaˈɾja/, /kõtɾaˈɾja/

Vèrb

contrariar

1. contrariar ^(oc)