frisa

Occitan

Etimologia

(Nom 1) De l’arabi إفريز, ifriz « rebòrd d’una muralha per escartar la pluèja » per l’italian del Nòrd friso, freso, varianta de fregio (« ornament, frisa »).

(Nom 2) De Frísia o de frisar.

Prononciacion

lengadocian, provençau /ˈfɾizo̞/, /ˈfɾizo̞/

rovençau /ˈfʀizə/, /ˈfʀizə/

Sillabas

fri|sa

Nom comun 1

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
frisa	frisas
[ˈfɾizo̞]	[ˈfɾizo̞s]

Frisa (1)

frisa femenin

1. (arquitectura) Partida de l’entaulament qu'es entre l’arquitrau e la cornissa.
2. (per extension) Los basrelèus e los ornaments en general, plaçats coma una frisa, ont que sián plaçats, a l'entorn d’un vas, a l'enquadrament d'una pòrta o sul mantèl d'una chimenèia.
3. (per analogia) Susfàcia plana e continúa formant una cencha, una motladura.

Traduccions

alemand: Bühnenhimmel (de), Flausch (de), Flause (de), Fries (de), Zierstreifen (de) anglés: border (en) ; frieze (en) basc: catalan: fris (ca)

espanhòl: friso (es) francés: frise (fr) italian: fregio (it) portugués: freso (pt)

Nom comun 2

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
frisa	frisas
[ˈfɾizo̞]	[ˈfɾizo̞s]

frisa femenin

1. (textil) Mana d'estòfa de lana de pèl frisat.
2. Resultat de çò que foguèt frisat, brisat.

Sinonims

Resultat de çò que foguèt brisat.

• bricalha
• brisum
• frisum

Traduccions

mena d'estòfa
alemand: Friese (de), Fries (de) anglés: wainscot (en), dado (en) basc: catalan: fris (ca)	espanhòl: friso (es) francés: frise (fr) italian: portugués:

Forma de vèrb

frisa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de frisar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de frisar